Happy Women's Day

Rarely do I say, "I love you." Nakakahiya mang aminin eh, iyon talaga ang katotohanan. Hindi ako expressive when it comes to LOVE, but i do care for my family and friends.

Dito ngayon sa Viet Nam ay "Women's Day." A celebration that is not oftenly celebrated sa Philippines. Nakakatuwa kasi sila ay bigay todo sa celebration na ito.

Women have had played a vital role in our society. Their figure stands out and reflects complexity and power. I really admire the works of them. Umpisa na lang sa pagiging ina. Ang kanilang trabaho sa loob ng bahay ay hindi biro-biro. Ang panahon lalo na ang pag-aasikaso ay hindi talaga mapapantayan.

Ang mga kababaihan nga ay nakaka-bilib. Hindi mo sila pwedeng limitahan sa pwedeng nilang gawin. For the sacrifices and victories they've accomplished, wala na ang tradisyunal na kimi at tahimik na Eba.

I would like to name special women sa buhay ko...

Una siyempre ang NANAY ko. Isa siya sa mga inspirasyon ko sa buhay. Di siguro malalayo kasi palagi akong naka-buntot sa kanya mula noong bata pa ako. Mama's BOY nga eh...Marami akong natutunan sa kanya. Marami din akong pagkukulang (sana nga i can be that BOLD na sabihin lahat ng nararamdaman ko sa kahit sino sa mahal sa buhay ko). Hindi ko nga alam ang favorite color o pagkain niya eh. Ganyan ako kalala. Maaari kayong mahabag sa akin (hehehe). Gusto kong maibigay ang lahat ng comforts sa buhay natin, syempre pati na rin sa TATAY ko.

Pangalawa ang Ate ROSEL ko. Isa siya sa mga tinitingala ko sa pagpupunyagi. Siya ay espesyal sa akin. Nasa Egypt siya ngayon (isa siyang NARS). Kaming dalawa ay nangibang bansa para makatulong sa pamilya. Hindi ko man alam ang kaniyang mga pagtitiis, alam kong masaya din siya sa pagtulong. Siya ay minsan mahina ang loob at inosente sa ilang mga bagay pero dun ko siya hinahangaan. I'm really excited sa pagbabakasyon naming dalawa sa JULY. Hope to catch up sa mga times na kahit ym chat ay hindi sapat.

Pangatlo ang Ate CHENG ko. Siya ay pangalawa sa aming magkakapatid. Dati siya ang "black sheep" namin. Hindi naman sa todong sama niya pero nalihis lang ng landas dahil sa hatak ng environment. She is funny. She loves cooking and of course, is a great cook. Magkasundo kami sa mga trip na kainin. Magkasundo din kami sa mga panlalait ng mga nakikita namin (bad ko din ba?). I know she had struggles sa buhay. Lalo pa at may pamilya na siya. May isa na rin akong pamangkin sa kanya (si Chenee ABCDE). I feel sorry dahil maraming beses ko din siyang nasungitan. I have been very bad sa dealings ko sa kanya. I know I've been proud of my status before, hindi ko iniisip na nakakasakit na ako ng damdamin. Pasensya na Ate Cheng.

Pang-apat ay si Lola GENING. Siya ang nagpa-aral sa aming magkakapatid. Sa kanyang mga sakripisyo sa states, minsan hindi ko ito napahalagahan. I love her dearly. How I wish to spend time with her at ako naman ang magbigay sa kanya ng kaginhawaan. Gusto ko nga na makapunta rin sa states para matulungan ko siya at maalagaan. Time will come siguro and with the grace of GOD na makakapiling ko siya kasama ng mga relatives ko doon. With my Christian life now, isa siya sa mga kontra dito. But I know that she will understand me.

Pang-lima ay si Mommy BABY. Isa siya sa mga tita ko na ubod ng bait at maalaga. She is taking good care of my needs dito sa Viet Nam. Ipinaglalaba niya ako (nakakahiya man). Of course, magaling siya magluto. The "best" talaga! Alam ko rin mga piling kabanata ng buhay niya. Nakaka-inspire din. Ang iba ay nakakatuwa. Ang iba ay mga hapis din dulot ng mga napag-daana sa buhay. She is very vibrant. Sa kanyang age ngayon, hindi mo aakalaing matanda na siya. She is full of energy na nakaka-hawa. Hindi ko nga siya nati-treat ng kahit ano pero hindi siya nagrereklamo. Ever understanding siya!

Pang-anim si Ate LEN. Anak siya ni Mommy Baby. Siya ang ginamit ng Lord na papuntahin ako bansang ito. Hindi man kami ganoong ka-close, mula sa pagdating ko ay napaka-maaasahan niya. Siya ang nagbigay ng una kong estudyante na hanggang ngayon ay tinuturuan ko pa rin. Sa lahat ng teachings niya sa buhay ay talagang thankful ako. Dito ako nagsimulang magbago (naks! parang bagong laya lang). Marami akong dapat ipagpasalamat sa buhay niya pero alam na niya iyon. SUPER!

Pang-pito...si Tita LUTCHIE. Sa aking kamusmusan, nakamulatan ko na rin siya. Mapag-bigay siya. She is always open and happy. She treated me good. Feeling ko pa nga ako ang pet niya sa aming magkakapatid. Hindi ko man lang nasuklian iyon. GOD will bless her for her generosity...

Pang-walo...si Ate GICA. She was my mentor sa university days ko. A big help sa studies ko din. Minulat niya ako sa mundong ginagalawan when it comes to work. I know naging pagpapala siya sa akin. Hindi ko man siya makontak ngayon o wala man lang kaming communication, I'm hoping na magkikita kami sa future. Thanks much ate GICA!

Pang-siyam...si Kumareng ZEN. Siya ang kauna-unahang kumare ko (sa tanda kong ito...hehehe). Matagal ko na siyang nakasama. With my young years sa call center industry, andoon na siya na nakaagapay sa akin. She was my first mentor sa outbound sales. My best sales buddy. Talagang magkasama kami sa hirap at ginhawa ng mga accounts. Noong nag-resign ako sa una naming company, ng-resign din siya kasi hindi na kami masaya at wala ng growth sa amin doon. Magkasama pa rin kami sa sumunod kong company (which is ICT). I miss her so much! I love my kumare!

Pang-sampu ay si ABCDE. Siya ang bukod tanging pamangkin ko. She is smart. Busog siya sa pag-aalaga sa bahay. Spoiled sa nanay at tatay ko. Di ko masabi kung naging spoiled din siya sa akin. I love her eyes! Wish ko ay tumaba siya ng konti (payat din kasi siya katulad ko). At heto ang pamatay na bilin niya sa akin dito, mga "Hello Kitty" stickers at erasers. Nakakatuwa naman talaga ang batang ito.

Praise GOD! Sa mga ginamit na buhay ni Lord na patuloy na nananalangin para sa akin.

Sa lahat ng mga babaeng kaibigan ko, mga naging kaklase (mula kinder, elem, HS at kolehiyo), mga naging kasama sa trabaho, salamat sa pagsama sa akin. Sa inyong friendship! Sa mga tawanan natin, mga tampuhan at kung anu-ano pang mga kaartehan. Pagpasensyahan na ninyo ako sa mga ikinilos ko dati. Kung nakasakit man ako, intensyonal o hindi. I AM REALLY SORRY!

Dito na po nagtatapos ang araw ko (sakit na ng ulo ko eh)...Hanggang sa muli!